Phil Kleingeld

Ik heb in mijn schrijversloopbaan een paar titels bedacht waar ik nog steeds trots op ben. ‘Schat, het wordt wat later’, mijn bestseller (14 drukken) over timemanagement ‘Klantenmoord of moordklanten’, (3 drukken) over de kunst van klantenservice. ‘Praatjes vullen geen gaatjes’ (4 drukken) over acquisitie,  ‘Hallo, bent u daar nog?’ (11 drukken) voor een vergeten doelgroep: telefonistes, en ‘Een blind paard kan niet fout lopen’ (3 drukken) mijn autobiografisch werk over een 800 km lange wandeling langs de Camino de Santiago. Geen van die titels beschreef de inhoud. Ze deden iets veel beters: ze maakten nieuwsgierig.

Dat is precies waar het bij veel auteurs misgaat. Ze geven hun boek een titel die beschrijft wat erin staat, in plaats van een titel die iets doet met de lezer. Een beschrijvende titel informeert. Een goede titel prikkelt, provoceert of raakt een gevoelige snaar. Het verschil? Beschrijvende titels worden bekeken, maar goede titels worden gekocht….
Lees verder

Waarom 55-plussers het hardst worden geraakt door vooroordelen, en waarom dat moet veranderen

In 2026 bereiken  ongeveer 250.000 werknemers  de AOW-gerechtigde leeftijd. De huidige arbeidsmarkt kampt al met een historische krapte en dit feit maakt het er niet beter op. Het zou daarom logisch zijn te veronderstellen dat werkgevers staan te springen om ervaren krachten, maar op dit vlak zitten die ondernemers vol met vooroordelen. Erger nog, het leeftijdsbeleid van ondernemers om het tekort op te vangen is failliet! Leeftijdsdiscriminatie is al jaren springlevend, ook al wil dat maar niet tot de bovenkamer doordringen. Dan heb ik het nog niet eens over de volkomen achterhaalde wervingsprocessen, beoordelingsgesprekken en managementbeslissingen.

In dit artikel doe ik nog maar eens een poging om de vooroordelen van ondernemers te ontleden en hen te confronteren met het wetenschappelijke bewijs daarvan. Ik sluit het dan af met een persoonlijke oproep. Want achter de cijfers schuilen echte mensen met echte verhalen….
Lees verder

Het zal je misschien verbazen, maar het onderwerp van je boek, je uitgever of je lezers zijn niet het probleem dat je boek niet verkoopt; jij bent het probleem. Nee, niet je hele persoon, maar je bovenkamer. Die zit namelijk zó vol met kennis over jouw vakgebied dat je bent vergeten hoe het voelt om die kennis níet te hebben. Dat klinkt misschien onschuldig, maar daar huist de grootste saboteur van je manuscript.

Na 36 boeken  te hebben geschreven, waarvan 15 voor opdrachtgevers, durf ik te stellen dat dit het meest voorkomende probleem is bij aankomende non-fictie-auteurs. Niet een gebrek aan kennis of een gebrek aan schrijftalent, maar het onvermogen om je te verplaatsen in iemand die jouw vak niet kent. Steven Pinker, cognitief psycholoog aan Harvard, heeft daar een prachtige term voor bedacht: de Vloek van Kennis. Dat vraagt natuurlijk om verdere uitleg….
Lees verder

Wie heeft er tegenwoordig nog niet met ChatGPT gewerkt? Je geeft in een paar zinnen aan dat je een hoofdstuk over leiderschap wilt hebben en bingo, binnen een paar tellen krijg je een keurig geformuleerde tekst, zonder typo’s van achthonderd woorden op je scherm. Fantastisch, maar toch, als je het nog eens goed doorleest, klopt er iets niet. Er mist wat!

De tekst die je krijgt is technisch best goed, maar om nu te zeggen dat je dit kippenvel oplevert, nou nee. De bekende AI-taalmodellen zijn tot indrukwekkende prestaties in staat. Ze kunnen tegenwoordig zelfs met een enkele prompt een compleet boek schrijven van 30.000+ woorden. Alleen zijn dit boeken met een fantasieloze inhoud. Je ontdekt er geen echte emoties in en het allerbelangrijkste ontbreekt: jouw stem. Daardoor zijn ze direct herkenbaar als door AI geproduceerde teksten.

Laat ik gelijk maar toegeven dat ik dagelijks diverse modellen inzet voor uiteenlopende zaken, van ideeontwikkelaar tot en met eindredacteur, maar ik laat het niet mijn boeken schrijven. Tot nu toe schreef ik er 36 boeken, waaronder enkele zakelijke bestsellers, en heb ik al doende het verschil geleerd tussen een tekst die aanspreekt en een die ambtelijke en juridische saaiheid uitstraalt.

In dit artikel behandel ik de mogelijkheden en beperkingen van verschillende taalmodellen. Modellen die slim kunt inzetten om jouw boek te schrijven. Een boek dat jouw ziel en zaligheid ademt en jouw persoonlijkheid recht doet….
Lees verder

Je hebt al jaren ervaring in je vak en je krijgt regelmatig de suggestie: ‘Schrijf daar eens een boek over’. Je bromt wat instemmends, knikt beleefd, maar denkt ondertussen: ‘Ja, dag, wanneer moet ik dat dan doen?’

Herkenbaar?

Het grote geheim is dat je niet de enige bent. Sterker nog, ik durf met een zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te wedden dat er op dit moment enkele duizenden mensen zijn die precies hetzelfde denken. Ze hebben de kennis, de ervaring, maar geen flauw idee hoe en waar ze moeten beginnen.
Laat ik je gelijk maar uit de droom helpen: er bestaat geen perfecte startdatum voor het schrijven van een boek. Net zomin als er een perfecte leeftijd bestaat om te beginnen met hardlopen, saxofoon te leren spelen of een nieuwe taal te leren. Het moment dat je begint, is het moment dat je er klaar voor bent.
Maar goed, je leest dit waarschijnlijk niet voor filosofische beschouwing maar om een paar handzame tips te ontdekken waarmee je uit de voeten kunt. Dus, laten we daar maar gewoon mee aan de slag gaan….
Lees verder

“Ik wil een boek van minstens 300 pagina’s. Anders nemen mensen me niet serieus.”

Als ghostwriter hoor ik dit soort uitspraken vaker dan me lief is. Ondernemers en professionals die hun expertise willen delen, beginnen vaak met een verkeerde meetlat: het aantal pagina’s. Ze zien dikke managementboeken in de boekhandel en denken dat succes zich vertaalt in centimeters rugdikte, maar ze vergissen zich….
Lees verder