Je hebt een boek in je hoofd en misschien loop je al een paar jaar met het idee rond. Je weet wat je wilt zeggen, je weet voor wie je het schrijft, maar zodra je achter je scherm zit, gebeurt er weinig. Veel mensen beginnen, lopen vast, beginnen opnieuw en gooien het dan weer weg omdat het niet klinkt zoals ze willen.
Dat is het probleem waar de meeste schrijvers mee worstelen. Niet het gebrek aan ideeën, maar de kloof tussen wat er in je hoofd zit en wat er op papier staat.
AI kan die kloof kleiner maken. Je moet alleen weten hoe….
Lees verder

Wie een vergaderruimte binnenstapt, realiseert zich waarschijnlijk niet dat hij of zij met zijn of haar taalgebruik onbewust een geschiedenisboek binnenstapt. Onze zakelijke taal zit vol met echo’s uit het grijze verleden, van Romeinse legerkampen tot stoffige handelsregisters. Neem het woord salaris. Wie realiseert zich dat we in essentie nog steeds over ‘zoutgeld’ (salarium) praten? Het woord is een herinnering aan de tijd dat zout een betaalmiddel was dat letterlijk leven en dood betekende.
Nederlandse politici zijn dol op de ‘hardwerkende Nederlander’. Die term duikt op in elk verkiezingsprogramma, elk Tweede Kamerdebat en elke toespraak waarbij iemand een stropdas draagt én toch ‘gewoon’ wil overkomen. Maar als er hardwerkende Nederlanders zijn, wat zegt dat dan over de rest? Ik heb dat eens voor je uitgezocht en dit is het resultaat:
Veel ondernemers schrijven met de handrem erop. Ze willen niemand voor het hoofd stoten, niemand kwijtraken en iedereen tevreden houden. Het resultaat is een tekst die zo veilig is dat hij binnen tien seconden wordt vergeten. Op LinkedIn is gemiddeld zijn de grootste zonde die je kunt begaan. Onbewust geef je je over aan een van de wetten van Murphy; je doet je stinkende best om het iedereen naar de zin te maken, maar er is er altijd een die dat nou juist niet leuk vindt. Alsof de mening van één belangrijk is.
“Wij helpen u graag verder.”