Phil Kleingeld

Of: waarom je baas na “echter” altijd slecht nieuws brengt

Je zit in een vergadering. De manager begint: “Jullie hebben dit kwartaal fantastisch werk geleverd. De cijfers zijn uitstekend, de klanten zijn tevreden, en het team functioneert prima.” Je glimlacht al. Tot je dat ene woordje hoort. “Maar…” En daar gaat je bonus.

Zakelijke communicatie draait om helderheid. Je wilt overtuigen, informeren, beslissingen nemen. Maar niets ondermijnt een boodschap sneller dan het gebruik van een verkeerd geplaatst woord. Het lijken onschuldige woorden zoals: echter, toch en  hoewel. Ze werken als een ontkenning van alles wat ervoor kwam.

Neem deze e-mail van een accountmanager: “Beste klant, uw product is op voorraad en kan morgen verzonden worden. Echter, door een technische storing…” Alles na “echter” is wat de klant onthoudt. De goede boodschap? Verdampt. Het enige dat blijft hangen is: geen levering morgen….
Lees verder

In de dertig jaar dat ik als ghostwriter werk en auteurs begeleid bij het uitbrengen van hun boeken, heb ik duizenden manuscripten voorbij zien komen. Sommige daarvan werden bestsellers, andere verdwenen geruisloos in de vergetelheid. Het verschil tussen succes en mislukking ligt meestal niet aan het onderwerp of de expertise van de auteur. Het zit hem vaak in de uitvoering.

Zelfpublicerend auteurschap heeft de wereld democratisch gemaakt. Waar je vroeger afhankelijk was van het strenge oordeel van uitgeverijen, kun je nu rechtstreeks je eigen boek op de markt brengen. Dat is natuurlijk fantastisch, maar heeft helaas ook een keerzijde. Zonder de filters en het vakmanschap van een professionele uitgeverij, dus niet de veredelde drukkerijen, is de kans groot dat je dezelfde valkuilen tegenkomt waar talloze auteurs voor jou ook in zijn getrapt.

De markt voor zakelijke non-fiction en biografieën is onverbiddelijk geworden. Elke dag verschijnen er honderden nieuwe titels. Je boek moet niet alleen goed zijn, het moet opvallen, overtuigen en blijven hangen. Een gemiddeld manuscript met een zwakke titel, een onduidelijke flaptekst of een amateuristische vormgeving heeft geen schijn van kans, hoe waardevol de inhoud ook is. Om dan ook maar te zwijgen over het ‘schrijven’ van een boek met ChatGPT; het slechtste LLM daarvoor.

Wat ik in mijn werk het meest tegenkom, is dat auteurs hun expertise overschatten en hun lezer onderschatten. Ze denken dat hun verhaal vanzelf interessant is omdat het hun verhaal is, of dat hun inzichten zo waardevol zijn dat lezers er vanzelf naar op zoek gaan. Dat is een misvatting. Elk boek, hoe goed ook, moet om de aandacht van de lezer vechten. Die strijd begin je niet op pagina 47, maar al bij de titel en de eerste zin van je flaptekst.

In dit artikel beschrijf ik tien van de meest gemaakte fouten die ik bij zelfpublicerende auteurs van zakelijke non-fiction en biografieën tegenkwam. Het zijn geen kleine schoonheidsfoutjes, maar fundamentele missers die het verschil maken tussen een boek dat gelezen wordt en een boek dat onder de aandachthorizon blijft. Als je deze fouten herkent in je eigen boek, wees dan gerust, je bent niet de enige. Het goede nieuws is dat de benoemde fouten allemaal te vermijden zijn. Met de juiste aandacht en aanpak vergroot je de kans dat je boek niet alleen een goed verhaal beschrijft, maar ook daadwerkelijk impact maakt.

Het is niet mijn bedoeling om je te ontmoedigen, maar om je werk de kans geven die het verdient; een goed boek schrijven. Het is al moeilijk genoeg zonder dat je in onnodige valkuilen trapt. Door fouten te herkennen en te vermijden, geef je jezelf een streepje voor. Je verhaal verdient het om gelezen te worden. Zorg dat je boek die kans ook krijgt….
Lees verder

Je kent ze wel. Die salesmanagers die trots vertellen over hun team dat dagelijks honderd telefoontjes pleegt. De ondernemer die een externe assistent inhuurt om duizend koude mails per week te versturen. Er zijn ook ondernemers die nog steeds geloven dat meer bellen automatisch tot meer klanten leidt. Ze beroepen zich graag op succescijfers van 1 tot 3 procent conversie, alsof dat iets is om enthousiast over te worden….
Lees verder

Onorthodoxe verkoopstrategieën voor auteurs, zzp’ers en ondernemers

De meeste auteurs denken bij boekpromotie aan signeersessies in stoffige boekhandels, waar drie mensen opdagen: je moeder, je buurman (die dacht dat er gratis koffie was) en iemand die per ongeluk naar binnen liep. Tijd om die manier van promoten aan te passen want de beste plekken om je boek te verkopen zijn precies de plekken waar niemand boeken verkoopt….
Lees verder

De meeste schrijvers van zakelijke boeken of artikelen verliezen hun lezer al in de eerste alinea. Niet omdat  hun verhaal zo slap als een vaatdoek is, maar omdat de openingszinnen niet aanmoedigen om door te lezen.

Toen ik mijn eerste boek over timemanagement schreef, ‘Schat, het wordt wat later’, begreep ik waarom George Orwell in 1984 begon met “Het was een heldere, koude dag in april en de klokken sloegen dertien uur.” Met klokken die dertien uur slaan klopt iets niet en vraagt dus direct de aandacht van de lezer. Ik gebruikte hetzelfde mechanisme door dit een horloge, met een wijzerplaat van 13 uur, te ontwerpen om daarmee mijn boek te promoten. Je hersenen verwachten twaalf uur, maar krijgen er dertien. Die fractie van een seconde waarin je denkt “wacht, dit klopt niet”, is het moment waarop aandacht wordt vastgehouden. Mensen stopten, keken, en vroegen: hè, hoezo, waarom?

Dat is precies wat een goede opening in een artikel of boek doet….
Lees verder

Als mooie woorden en lelijke daden botsen

Nederland doet zich graag voor als het braafste jongetje van de klas. Bedrijven roepen dat ze mensen en milieu serieus nemen. Ze printen het in glimmende jaarverslagen en zetten het op hun website. Moreel ondernemen heet dat dan. Maar klopt die mooie buitenkant? De voorbeelden uit dit artikel laten zien dat de praktijk er vaak heel anders uitziet.

ING: zo financier je een oorlog

De Nederlandse regering steunt Oekraïne. Burgers sturen geld en doneren goederen. Maar ondertussen deed ING jarenlang zaken met Rusland. De bank verstrekte leningen aan Russische staatsbedrijven. Ze deed deals met organisaties die nu op de sanctielijst staan. Dat gebeurde niet alleen voor 2022, maar al sinds de bezetting van de Krim in 2014.

Elke euro die naar Russische projecten gaat, vult de Russische staatskas. Die staatskas betaalt soldaten, tanks en raketten. Ja, ING trok zich terug uit Rusland na de invasie van februari 2022. Maar hoeveel Nederlandse spaarders, hypotheekhouders en pensioenfondsen hebben ondertussen onbewust meebetaald aan een oorlog?…
Lees verder