Waarom de startende ondernemer en zzp’er er eigenlijk nog genadig van afkomt
Afgelopen zondag stond ik spruitjes te bakken, op zijn Spaans. Een scheut olijfolie, twee tenen knoflook, een handvol chorizo en een flinke snuf pimentón (gerookte paprikapoeder). De spruitjes had ik doormidden gesneden en met de vlakke kant in de hete pan gelegd. Ze lagen daarin te sissen alsof ze ergens tegen protesteerden.
Zo’n geluid brengt een mens op gedachten. Wat als spruitjes nu eens bewustzijn hadden? Wat zouden ze ervan vinden dat hun hele loopbaan in mijn koekenpan eindigt?
Als je een groot deel van de schrijverscarrière aan zakelijke non-fictie hebt besteed, ontkom je er niet aan dat zelfs spruitjes een inspiratiebron voor een artikel kunnen zijn. Ik heb deze gedachte losgelaten op het ondernemerschap, want ook beginnende ondernemers of zzp’ers weten bij de eerste zakelijke stap niet wat hen boven het hoofd hangt. Het resultaat lees je hieronder.
Je bent klein, groen en je zit stevig vast aan een stam met een heleboel broertjes en zusjes. Het leven als jonge spruit is overzichtelijk. Je hangt wat rond in een winderige omgeving en hoopt op een beetje nachtvorst omdat dat je suikerspiegel opkrikt. Maar, er komt een dag dat je volgroeid bent en de arbeidsmarkt op moet.
Een spruitje met een sprankje bewustzijn ontdekt op dat moment iets naars. De toekomstvisie voor zijn soort groente is op zijn zachtst gezegd somber.
Dat moment ken ik van de ondernemers die bij mij aan tafel schuiven. Ze zeggen hun vaste baan op en stappen een winderig veld in, precies zoals ons spruitje. De een droomt van een volle agenda en een laptop op een terras in Spanje. De ander hangt aan zijn stam en hoopt stiekem op een wokpan. Allebei kijken ze vooruit zonder de kleine lettertjes te lezen.
Voor de zzp’er valt er onderweg nog van alles bij te sturen. De loopbaan van een volwassen spruitje is vastgelegd voordat hij eraan begint….
Lees verder

