Onorthodoxe verkoopstrategieën voor auteurs, zzp’ers en ondernemers
De meeste auteurs denken bij boekpromotie aan signeersessies in stoffige boekhandels, waar drie mensen opdagen: je moeder, je buurman (die dacht dat er gratis koffie was) en iemand die per ongeluk naar binnen liep. Tijd om die manier van promoten aan te passen want de beste plekken om je boek te verkopen zijn precies de plekken waar niemand boeken verkoopt….
Lees verder
De meeste schrijvers van zakelijke boeken of artikelen verliezen hun lezer al in de eerste alinea. Niet omdat hun verhaal zo slap als een vaatdoek is, maar omdat de openingszinnen niet aanmoedigen om door te lezen.
Toen ik mijn eerste boek over timemanagement schreef, ‘Schat, het wordt wat later’, begreep ik waarom George Orwell in 1984 begon met “Het was een heldere, koude dag in april en de klokken sloegen dertien uur.” Met klokken die dertien uur slaan klopt iets niet en vraagt dus direct de aandacht van de lezer. Ik gebruikte hetzelfde mechanisme door dit een horloge, met een wijzerplaat van 13 uur, te ontwerpen om daarmee mijn boek te promoten. Je hersenen verwachten twaalf uur, maar krijgen er dertien. Die fractie van een seconde waarin je denkt “wacht, dit klopt niet”, is het moment waarop aandacht wordt vastgehouden. Mensen stopten, keken, en vroegen: hè, hoezo, waarom?
Dat is precies wat een goede opening in een artikel of boek doet….
Lees verder
Als mooie woorden en lelijke daden botsen
Nederland doet zich graag voor als het braafste jongetje van de klas. Bedrijven roepen dat ze mensen en milieu serieus nemen. Ze printen het in glimmende jaarverslagen en zetten het op hun website. Moreel ondernemen heet dat dan. Maar klopt die mooie buitenkant? De voorbeelden uit dit artikel laten zien dat de praktijk er vaak heel anders uitziet.
De Nederlandse regering steunt Oekraïne. Burgers sturen geld en doneren goederen. Maar ondertussen deed ING jarenlang zaken met Rusland. De bank verstrekte leningen aan Russische staatsbedrijven. Ze deed deals met organisaties die nu op de sanctielijst staan. Dat gebeurde niet alleen voor 2022, maar al sinds de bezetting van de Krim in 2014.
Elke euro die naar Russische projecten gaat, vult de Russische staatskas. Die staatskas betaalt soldaten, tanks en raketten. Ja, ING trok zich terug uit Rusland na de invasie van februari 2022. Maar hoeveel Nederlandse spaarders, hypotheekhouders en pensioenfondsen hebben ondertussen onbewust meebetaald aan een oorlog?…
Lees verder
“Wat wil je met dit boek bereiken?”
Die vraag stel ik vaak als eerste aan opdrachtgevers die willen dat ik hun boek schrijf. Niet om een gesprek op gang te brengen, maar om het denken te verdiepen. Want ghostwriting is geen dienst waarbij je een tekst bestelt en een paar weken later een kant-en-klaar manuscript ontvangt. Het is een socratisch proces — een dialoog waarin ik samen met mijn opdrachtgevers de essentie van hun verhaal blootleg….
Lees verder
“Wie schrijft, die blijft.” Het is een oud gezegde dat vandaag relevanter is dan ooit. In een tijd waarin iedereen zijn mening in dertig seconden op LinkedIn gooit, onderscheidt degene die durft te vertragen zich door diepgang. Niets geeft zoveel gewicht aan een boodschap als een goed geschreven boek, zeker als het een boek is binnen een scherpe zakelijke niche.
Ik schrijf al ruim dertig jaar boeken voor ondernemers, bestuurders en specialisten. Inmiddels zijn het er 36 geworden. De overeenkomst tussen de meest succesvolle auteurs? Ze zagen hun boek niet als doel, maar als middel. Niet als een prestigeproject, maar als een strategisch onderdeel van hun marketingmix.
Veel ondernemers denken bij marketing nog steeds aan campagnes, verkooptrechters of advertenties. Dat is begrijpelijk want het is meetbaar en direct. Maar de meest duurzame vorm van marketing is die waarin vertrouwen centraal staat. Een boek is daar het ultieme middel voor.
Een goed nicheboek doet iets wat geen enkele advertentie kan: het laat zien dat je weet waarover je praat. Het brengt focus aan in je verhaal, het dwingt je om keuzes te maken, en het bouwt geloofwaardigheid op bij de mensen die je wilt bereiken.
Of je nu een PZ-consultant bent, financieel adviseur of duurzaamheidscoach — wie zijn expertise omzet in een helder, relevant boek, positioneert zichzelf automatisch als autoriteit.
Veel van mijn klanten beginnen met te brede ambities. “Ik wil een boek schrijven over leiderschap.” Of: “over ondernemerschap.”
Dan stel ik altijd dezelfde vraag: voor wie precies?
Een boek dat voor iedereen is, is uiteindelijk voor niemand! Simpel, niet iedereen is geïnteresseerd in de onderwerpen die jouw interesse hebben; zelfs niet als je in dezelfde branche werkzaam bent. De magie van een niche zit in de herkenning. Een boek over leiderschap in familiebedrijven raakt meer dan een generiek boek over leiderschap. Een boek over financiële planning voor creatieve zzp’ers wordt relevant omdat het de taal van een specifieke doelgroep spreekt.
Een niche scherpt niet alleen de inhoud, maar ook je merk. Het maakt van jouw expertise een onderscheidend verhaal. En precies dat verhaal kun je strategisch inzetten in de rest van je marketingmix.
Een nicheboek is geen losstaand project, maar een strategische keuze.
Zie het als de kern van een ecosysteem waar andere marketingactiviteiten omheen draaien:
Kort gezegd: het boek is de bron, niet de bijzaak. Een goed gepositioneerd nicheboek kan een jaar aan consistente marketinginhoud opleveren, allemaal gebaseerd op jouw visie en expertise.
Wat veel ondernemers niet beseffen, is dat één boek tientallen vormen van content oplevert. Elk hoofdstuk bevat een verhaal, een voorbeeld, een inzicht. Die zijn moeiteloos te vertalen naar blogs, nieuwsbrieven, video’s, podcasts of social media-posts.
Een boek is als een grondstof en de marketingmix maakt er iets waardevols van. Door slim te hergebruiken, blijft de consistentie in je boodschap zonder steeds iets nieuws te moeten verzinnen.
Sommige ondernemers deinzen terug bij het idee van een boek schrijven. De meest ‘excuses’ die ik hoor zijn:
– Ik ben geen schrijver.
– Dat wordt lastig omdat ik last heb van dyslexie.
– Ik zou wel willen maar het er te druk voor.
– Ik ben er ooit aan beginnen, maar ik zit vast.
Dat klopt vaak, maar dat hoeft ook niet. Een ghostwriter is geen vervanger van jouw stem, maar een versterker ervan. De ondernemers met wie ik werk, hebben allemaal één ding gemeen: ze weten veel, maar hebben weinig tijd. Mijn rol als ghostwriter is om die kennis te over te brengen in een helder verhaal dat bij hun doelgroep en binnen de marketingstrategie past en recht doet aan de persoonlijkheid en visie van de ondernemer.
Het laten schrijven van een boek is geen vorm van outsourcing, maar van focus. Je delegeert het proces, zoals wel meer tijdrovende activiteiten, niet de visie!
Veel ondernemers zijn gewend om de ROI te meten; de Retu
Veel ondernemers zijn gewend om de ROI te meten; de Return on Investment. Ik krijg dan ook regelmatig de vraag wat de gedane investering hen oplevert. Daarbij wordt overwegend gedacht aan de pegulanten maar op die vraag is moeilijk een sluitend antwoord te geven. Graag wijs ik de potentiële opdrachtgevers op een andere ROI; de Return on Influence! De royalties van een boek kunnen vooraf moeilijk worden bepaald. Alles hangt af van de hoeveelheid exemplaren die van het boek worden verkocht en omdat geen enkele uitgever of ghostwriter je een bestseller kan garanderen. Maar wat ik wel kan garanderen is wat een boek met jouw naam in gang zet; invloed, aanzien, prestige, geloofwaardigheid.
Een nicheboek genereert zelfs meer:
Een goed boek verkoopt niet zichzelf, maar jouw expertise. En dat effect houdt vaak jaren aan.
Toch gaat het niet vanzelf. De grootste valkuilen die ik zie:
Wie een boek wil dat werkt als marketinginstrument, moet het schrijven benaderen zoals elke andere investering: met een plan, een doel en professionele uitvoering.
Een nicheboek is geen visitekaartje. Het is een positioneringsdocument, een autoriteitsgenerator en een contentmachine in één. Het vraagt tijd, visie en lef, maar het betaalt zich terug in vertrouwen, zichtbaarheid en groei.
Om je te helpen je gedachten over een te schrijven boek op een rijtje te zetten, verwijs ik graag naar deze gratis online app. Daarin tref je een aantal vragen aan die je helpen bij het denkproces en het schrijven. https://www.everybodyappy.nl/apps/ghostwriter-intake.html
Als ghostwriter en uitgever die zich richt op leesgemak, blijf ik mij verbazen over het eigenzinnige gedrag van veel uitgevers. Terwijl de *wetenschap glashelder aantoont dat linklijnende tekst beter leesbaar is, blijft de sector massaal vasthouden aan uitgevulde tekst. Waarom?
De verklaring begint in het verleden. Sinds Gutenberg wordt tekst uitgevuld. Die strakke, rechthoekige tekstblokken golden als bewijs van vakmanschap. Generaties later zijn we nog steeds gevangen in dit denkpatroon. We associëren die perfecte tekstblokken met “serieuze” publicaties, alsof leesgemak ondergeschikt is aan wat we gewend zijn.
Hier wordt het pas echt frustrerend. Uitgevers rechtvaardigen hun keuze met argumenten over “visuele rust” en “formele uitstraling”. Die twee strakke verticale lijnen aan de zijkanten geven een “geordende indruk”, beweren ze. Linklijnende tekst met zijn natuurlijke, onregelmatige rechterkant? Dat wordt afgedaan als “rafelig” of zelfs “slordig”.
Maar laten we eerlijk zijn: voor wie maken we eigenlijk boeken en kranten? Voor de lezer of voor het designjaarboek? Die Grand Canyons van witruimte die door uitgevulde tekst lopen, verstoren het leesritme. De ongelijkmatige woordafstand dwingt onze ogen tot constant aanpassen. Wetenschappelijk onderzoek toont dit keer op keer aan. De uitgeefsector verdedigt zich met het argument dat zij over “professionele typografische middelen” beschikken. Met dure software als Adobe InDesign kunnen ze woordafbreking optimaliseren en spatiëring aanpassen om de ergste uitwassen te voorkomen.
Maar dit argument mist het punt volledig. Waarom zou je überhaupt energie steken in het “repareren” van een tekstvorm die inherent minder goed leesbaar is? Het is alsof je opzettelijk een hobbelige weg aanlegt en vervolgens trotse verhalen vertelt over je geavanceerde Citroën-DS-vering.
Dan is er nog het argument van “efficiënt ruimtegebruik”, vooral bij kranten. Het verschil is minimaal, erkennen ze zelf, maar het draagt bij aan een “compact ontwerp”. Opnieuw: leesgemak wordt opgeofferd aan esthetische gedoe.
Als schrijver en uitgever die leesgemak serieus neemt, maak ik een andere keuze. Traditie en esthetiek zijn mooi, maar niet ten koste van mijn lezers. De wetenschap is duidelijk, en daarom kies ik voor linkslijnende tekst. Want uiteindelijk gaat het niet om hoe fraai een pagina eruitziet in de laptop van de vormgever, maar hoe prettig iemand thuis op de bank zijn boek kan lezen.
* Universiteit van Limerick – “Writing accessible content”: Links uitlijnen verhoogt de leesbaarheid en vermindert cognitieve belasting bij mensen met dyslexie of mild visuele beperkingen. Uitgevulde tekst veroorzaakt daarentegen onregelmatige tussenruimtes waardoor het minder toegankelijk.
