Na het herlezen van dit fantastische boek – niet hoe hij schrijft, maar wat hij schrijft (een typische gewoonte van iemand die zelf auteur is) – troffen de beangstigende parallellen met die van het Trump-regime me als een mokerslag. Eerlijk gezegd hield het mij uit mijn slaap en schreef ik dit artikel uit die schok van herkenning. Niet alleen een boekbespreking, maar ook wat dit boek bijdraagt aan het bewustzijn van de tijd waarin we leven.
Het moment van besef
Ik las zijn gedetailleerde beschrijvingen van 1933 over Duitse democraten die dachten dat Hitler en zijn nazi’s slechts een enkele tramhalte waren in het traject van de prille Duitse democratie na het einde van de Eerste Wereldoorlog. ‘Dat gaat wel voorbij’ dachten de conservatieve parlementsleden van de Reichstag die meenden dat Hitler wel onder controle kon worden gehouden. De redenering was simpel: de NSDAP heeft weliswaar 43% van alle zetels in het parlement maar geen meerderheid om alleen de politieke koers van Duitsland te bepalen. (Welk voorbeeld kennen we in ons eigen parlement?) Ze hadden het, zoals de geschiedenis liet zien, bij het verkeerde eind. De SPD, als tweede partij en de KPD (Katholieke Partij) vochten onderling terwijl de democratie instortte. Ze wisten geen eenheid te vormen en een gezamelijk front tegen de nazi’s….
Lees verder

In de jaren tachtig en negentig, lang voor het internettijdperk, ontdekte ik mijn eerste goudader: telefonische communicatie. Het lijkt nu misschien vanzelfsprekend, maar destijds bestond er nauwelijks literatuur over hoe telefonistes, secretaresses, telefonische verkopers of managers van telemarketing-afdelingen hun vak professioneel konden uitoefenen.
Ik schrijf boeken voor ondernemers, bestuurders en levenskunstenaars. Vaak kom ik in gesprek met zelfpublicerende schrijvers die worstelen met de verkoop van hun boek. Meestal gaat het dan over de centen: “Ik heb geen marketingbudget”.
Je hebt maandenlang aan je boek gewerkt. Elke avond achter de computer, weekenden opgeofferd, vrienden afgewimpeld. Het manuscript ligt er eindelijk. Nu moet je het alleen nog gepubliceerd krijgen.
Als schrijver en ghostwriter van inmiddels 32 zakelijke non-fictieboeken en biografieën, ervaar ik dagelijks hoe Nederland dit vakgebied negeert. Terwijl romanschrijvers regelmatig op tv verschijnen en interviews geven, blijven non-fictie schrijvers zoals ik redelijk onzichtbaar. Vakbladen als Onze Taal en Schrijven Magazine besteden geen aandacht aan non-fictie. Nieuwsmedia reageren niet op verzoeken aandacht aan dit genre boeken te besteden via interviews of publiciteit. Zelfs de veel gelezen huis-aan-huis bladen laten het erbij zitten zoals ik pas van een collega hoorde. Enfin, een profeet wordt al eeuwen in zijn vaderstad niet geëerd.