Blog

Griezelige achtergrond zakelijk taalgebruik

Wie een vergaderruimte binnenstapt, realiseert zich waarschijnlijk niet dat hij of zij met zijn of haar taalgebruik onbewust een geschiedenisboek binnenstapt. Onze zakelijke taal zit vol met echo’s uit het grijze verleden, van Romeinse legerkampen tot stoffige handelsregisters. Neem het woord salaris. Wie realiseert zich dat we in essentie nog steeds over ‘zoutgeld’ (salarium) praten? Het woord is een herinnering aan de tijd dat zout een betaalmiddel was dat letterlijk leven en dood betekende.

Er zijn mensen die het al op hun heupen krijgen als het woord deadline valt.
Oorspronkelijk was dit de fysieke grenslijn in een gevangenkamp die je niet mocht overschrijden. Vandaag de dag schieten we niemand meer neer als we over die ‘line’ gaan, maar de druk die het woord oproept is nog steeds diepgeworteld in die dodelijke grens….
Lees verder

Politieke framing: de hardwerkende Nederlander

Ik ben de hardwerkende Nederlander zat. Niet omdat hij niet bestaat, maar omdat hij altijd wordt opgevoerd op het moment dat iemand je iets gaat afpakken.

Fijn dat de zachtwerkende Nederlander eindelijk weet waar hij aan toe is

Nederlandse politici zijn dol op de ‘hardwerkende Nederlander’. Die term duikt op in elk verkiezingsprogramma, elk Tweede Kamerdebat en elke toespraak waarbij iemand een stropdas draagt én toch ‘gewoon’ wil overkomen. Maar als er hardwerkende Nederlanders zijn, wat zegt dat dan over de rest? Ik heb dat eens voor je uitgezocht en dit is het resultaat:

De gewone Nederlander.
Kennelijk is er ook een buitengewone Nederlander. Die draagt waarschijnlijk een merkpak, woont in een grachtenpand en eet kaviaar bij de lunch. De gewone Nederlander eet een broodje kroket. Dat scheelt een hoop.

De nuchtere Nederlander
De favoriet van elke populist met een X-account en een vlog. Impliciet aanwezig: de hysterische Nederlander, die bij elk nieuwsbericht in paniek raakt en waarschijnlijk ook nog eens biologisch brood koopt.

De zorgzame ouder
Geliefd in debatten over kinderopvang en onderwijs. De tegenhanger, de nonchalante ouder die zijn kinderen gewoon maar wat laat aanmodderen, wordt diplomatiek niet genoemd, maar iedereen begrijpt de hint.

De eerlijke ondernemer
Onmisbaar in elk betoog over belastingverlaging voor het mkb. De oneerlijke ondernemer bestaat blijkbaar ook, maar die zit waarschijnlijk in de zaal en krijgt de belastingkorting toch.

De zelfredzame burger
Het pronkstuk van elk bezuinigingsdebat. Want als er zelfredzame burgers zijn, zijn er ook mensen die dat kennelijk niet zijn en die mogen dan op de eigen kracht van de zelfredzame burger rekenen. Efficiënt systeem.

De vitale oudere werknemer
Prachtige vondst uit de gereedschapskist van het pensioendebat. Want als de AOW-leeftijd naar 70+6 mnd. moet, klinkt ‘u bent toch zo vitaal’ een stuk beter dan ‘u mag nog even doorwerken totdat uw knieën het begeven.’ De minder vitale oudere, de stratenmaker, de verpleegkundige, de magazijnmedewerker, passen helaas niet in de PowerPoint. Die heeft immers de pech gehad een verkeerd lichaam te kiezen voor zijn loopbaan.

De brede schouders
Jarenlang beloofden politici dat de sterkste schouders de zwaarste lasten zouden dragen. Inmiddels blijkt de middenklasse de breedste schouders te hebben — want die betaalt toptarief zodra hij een klein beetje doorgroeit, terwijl de echte brede schouders via holdingconstructies, box 3-uitzonderingen en vriendelijke belastingverdragen comfortabel onder een lager tarief blijven. Een ingenieus systeem waarbij de schouderbreedtemeting kennelijk op inkomen is gebaseerd en niet op vermogen.

De ondernemende samenleving
Het Nederlandse antwoord op het Amerikaanse model, maar dan met een Nederlands sausje erover zodat het minder opvalt. De gedachte: als je de hogere vermogens en de grote aandeelhouders wat meer ruimte geeft, profiteert uiteindelijk iedereen. Dit heet in Amerika ’trickle-down economics’ en in Nederland ‘het vestigingsklimaat versterken.’ Het enige dat daadwerkelijk naar beneden druppelt, is de rekening, netjes geadresseerd aan de hardwerkende Nederlander uit de openingsalinea.

Dan hebben we het nog niet over de hardwerkende buitenlander die de klussen opknapt die de hardwerkende Nederlander net wil invullen.

Taal is nooit neutraal. Zeker niet als een politicus hem gebruikt. Elke framing heeft een voorkant én een achterkant en de achterkant zegt vaak meer dan de voorkant ooit zou durven.

Welk politiek taalgebruik irriteert jou het meest? Ik lees het graag in de reacties.

Je feiten zijn de drempel, je mening de deur

Veel ondernemers schrijven met de handrem erop. Ze willen niemand voor het hoofd stoten, niemand kwijtraken en iedereen tevreden houden. Het resultaat is een tekst die zo veilig is dat hij binnen tien seconden wordt vergeten. Op LinkedIn is gemiddeld zijn de grootste zonde die je kunt begaan. Onbewust geef je je over aan een van de wetten van Murphy; je doet je stinkende best om het iedereen naar de zin te maken, maar er is er altijd een die dat nou juist niet leuk vindt. Alsof de mening van één belangrijk is.

Ik heb geen grafieken, geen spreadsheets en geen wetenschappelijk onderzoek om dit te bewijzen. Na jarenlang als ghostwriter in de hoofden van ondernemers te hebben meegekeken, weet ik dat het waar is.

Natuurlijk moeten je cijfers kloppen en je methode deugen. Maar op een platform waar we verdrinken in “5 tips voor X” en “3 redenen waarom Y” zijn feiten inwisselbaar geworden. ChatGPT en al die andere chatbots kunnen ze binnen een paar tellen ophoesten. Wat een AI niet heeft, is jouw onderbuikgevoel en ongezouten mening over hoe het vak écht werkt….
Lees verder

ZZP’er, schrijf niet in majesteitsmeervoud

“Wij helpen u graag verder.”

Nee. Jij helpt. Alleen jij.

Laten we eerlijk zijn: als zzp’er het majesteitsmeervoud gebruiken is idioot gedrag. Het is een poging om jezelf groter voor te doen dan je bent. Een minderwaardigheidssyndroom verpakt als professioneel imago.

Jij bent geen Unilever. Je bent geen McKinsey. Je bent een eenpitter met een laptop, een telefoon en, hopelijk, goede expertise. Daar is niks mis mee. Integendeel.

Iedereen die je website bezoekt, je offerte leest of je LinkedIn-post ziet, weet dondersgoed dat achter dat koninklijke ‘wij’ één persoon schuilgaat die waarschijnlijk ook zelf de telefoon opneemt, de facturen verstuurt en de vaatwasser leegruimt tussen twee opdrachten door. Dus waarom doe je dan alsof?…
Lees verder

De drie-eenheid van boekmarketing: titel, flaptekst & omslag

Ik heb in mijn schrijversloopbaan een paar titels bedacht waar ik nog steeds trots op ben. ‘Schat, het wordt wat later’, mijn bestseller (14 drukken) over timemanagement ‘Klantenmoord of moordklanten’, (3 drukken) over de kunst van klantenservice. ‘Praatjes vullen geen gaatjes’ (4 drukken) over acquisitie, ‘Hallo, bent u daar nog?’ (11 drukken) voor een vergeten doelgroep: telefonistes, en ‘Een blind paard kan niet fout lopen’ (3 drukken) mijn autobiografisch werk over een 800 km lange wandeling langs de Camino de Santiago. Geen van die titels beschreef de inhoud. Ze deden iets veel beters: ze maakten nieuwsgierig.

Dat is precies waar het bij veel auteurs misgaat. Ze geven hun boek een titel die beschrijft wat erin staat, in plaats van een titel die iets doet met de lezer. Een beschrijvende titel informeert. Een goede titel prikkelt, provoceert of raakt een gevoelige snaar. Het verschil? Beschrijvende titels worden bekeken, maar goede titels worden gekocht….
Lees verder

Het failliet van leeftijdsbeleid van ondernemers

Waarom 55-plussers het hardst worden geraakt door vooroordelen, en waarom dat moet veranderen

In 2026 bereiken ongeveer 250.000 werknemers de AOW-gerechtigde leeftijd. De huidige arbeidsmarkt kampt al met een historische krapte en dit feit maakt het er niet beter op. Het zou daarom logisch zijn te veronderstellen dat werkgevers staan te springen om ervaren krachten, maar op dit vlak zitten die ondernemers vol met vooroordelen. Erger nog, het leeftijdsbeleid van ondernemers om het tekort op te vangen is failliet! Leeftijdsdiscriminatie is al jaren springlevend, ook al wil dat maar niet tot de bovenkamer doordringen. Dan heb ik het nog niet eens over de volkomen achterhaalde wervingsprocessen, beoordelingsgesprekken en managementbeslissingen.

In dit artikel doe ik nog maar eens een poging om de vooroordelen van ondernemers te ontleden en hen te confronteren met het wetenschappelijke bewijs daarvan. Ik sluit het dan af met een persoonlijke oproep. Want achter de cijfers schuilen echte mensen met echte verhalen….
Lees verder